2010
Over Onszelf 
Nieuws 
Jukati 
Rhodesian Ridgeback 
Familie 
Vrienden 
De poezen 
links 
Foto's 
In Memoriam 
Gastenboek 

 

08 -10-2011

Vandaag logeert Bink een nachtje bij ons, ik was heel benieuwd hoe Jukati zou reageren op zo'n kleine in huis. Maar het ging echt super! Oke hij was heel de zaterdag onwijs verliefd op Bink en wilde wel heel de tijd rijen. Bink beet flink van zich af, maar hij bleef zeeeer interessant voor Jukati. Natas vermelde wel dat Bink geobsedeerd is voor eten haha nou dat was een understatement hihi. Jeetje als je maar naar de keuken loopt dan sprint hij van de bank af en gaat met zijn neus meteen overal tussen zitten. Hij vloog ook per ongeluk de trap naar boven en tsja, daar vond hij de kattenbrokjes, erg lekker natuurlijk. Maar het gevolg was dat als we de tussendeur van de woonkamer naar de gang opendeden dat Bink al startklaar zat om naar boven te sprinten. Die korte pootjes kunnen dan heeel hard rennen :) Verder was hij heel snel al lekker op zijn gemak, hij kwam lekker kroelen als je op de bank zat. 's Avonds zat het huis vol visite en ook dit is super gegaan met zowel Jukati als met Bink. Op een gegeven moment hadden we Bink in de bench gedaan omdat we gingen eten. Maar daar was Bink het dus niet mee eens, hij draait wat rondjes, tilt zijn poot op en een hele lange straal kwam zo uit de bench spuiten!! Zelfs een klap op de bench deerde hem niet, hij ging ongestoord door met zijn blaas legen :s
's Avonds met slapen hadden we hem in eerste instantie beneden in de kamer in de bench gelaten, dat ging verder prima, maar om 3 uur was meneer wakker en begon te miepen. Dus (met het plas-incident in onze achterhoofd) wij om 3 uur 's nachts ff met hem naar buiten, maar dat was dus niet echt nodig. Toen de bench naar boven verhuisd en Bink eerst laten snuffelen in de slaapkamer en daarna geroepen 'Slapen'. Bink ging linea recta naar Juuk zijn mand die naast het bed staat. Maar ik wilde hem gewoon in de bench hebben, omdat ik bang was dat het gedonder zou zijn tussen Juuk en Bink 's nachts. Maar Bink draaide een kwartier lang in zijn bench (erg gehorig), zijn kleedje lag niet goed, dus nog maar wat draaien en dat maakte dus onwijs veel herrie. Ik heb toen toch Bink maar uit de bench gelaten en op Juuk zijn mandje geinstalleerd. Daarna heerlijke rust, Juuk sliep ook lekker verder en Bink snurtkte heerlijk in zijn dromenland.
's Ochtends werden we gewekt door het getrippel van Binkie en de rest van de zondag hebben we heerlijk relax op de bank gehangen samen met Juuk en Bink die een echte kroelkip is. Een heerlijk hondje die zeker vaker mag komen logeren!!

Bink samen met Jukati samen in 1 mandje op zaterdag!

23-09-2011

Oke er zit wat vertraging in het updaten van Jukati's site! Maar we hebben begin dit jaar totaal onverwachts besloten dat we maar 'even' gingen verhuizen. Dus met alle voorbereidingen die daar aan voor af gaan en alle andere werkzaamheden schoot het updaten er dus bij in. Maar goed een opfris-momentje; met Juuk gaat het in principe prima. Er zijn  verschillende dingen gebeurd afgelopen jaar dus ik heb alles even een beetje onderverdeeld in de verschillende onderwerpen. Maar 1 ding wat al die tijd nog steeds is gebleven is dat we ontzettend blij met hem zijn en ONWIJS VEEL VAN HEM HOUDEN!!

                                                                                      

                                                                             Jukati gaat op baasje lijken...of is het andersom ??

Hormonen

Zijn chemische castratie is ondertussen uitgewerkt en ik heb pas geleden ff wat frustratie van me afgeschreven...Jukati is namelijk op dit moment weer zo volop into the hormonen!!!

Menn wat kan hij vervelend zijn en tis dat we net opnieuw behangen hebben, maar anders...
Tis buiten al met het wandelen, echt chronisch die neus aan de grond en echt met een ruk links- of rechtsom omdat er een luchtje in zijn neus komt wat hij móet onderzoeken (heel fijn voor je schouders). En dat onderzoeken bestaat eerst uit de sterkste plek zoeken waar die lekkere geur vandaan komt (dit betekent dus 5x ronddraaien op dezelfde plek en dan uiteindelijk kiezen voor de plek waar hij als eerste met zijn neus de grond raakte). Maar goed dan heeft J hét plekje gevonden en dat moet eerst heel voorzichtig opgelikt worden, dan moet dat goed in de bek rollen zodat het langs alle zintuigen kan gaan (en dan die gekke rimpelkop van hem met zijn oortjes schuin naar achter, is dan wel weer een grappig gezicht). Maar dan breekt de laatste fase aan en dan gaat er dus een kraantje open! niet normaal, ik weet niet waar hij het vandaan haalt maar het stroomt er gewoon uit. Samen met de heerlijke schuim-kwijldraden die hij vervolgens in de rondte schudt en jezelf lekker onder komt te zitten ;)
Alle snoepjes wat ik hem geef als hij weer eens netjes naast loopt zonder te trekken spuugt hij net zo hard weer uit (dejavu), als hij los loopt en ik roep hem dan gaat hij eerst 10 andere dingen zoeken / doen die vééél leuker zijn dan naar vrouwtje komen (en als hij dan een geurtje ruikt kan ik het helemaal wel vergeten). En dan komt hij eindelijk mijn kant uit en ik jubel helemaal blij, is hij op 1 m afstand, en dan komt er dus weer een luchtje in zijn neus en maakt hij rechtsomkeer :(
Ow en alle honden die je tegenkomt die een beetje lekker ruiken die bespringt hij dus ook meteen, evenals de (mannelijke) visite!! ZUCHT
Tis best lastig om dan nog positief te blijven.
 
We zitten dan wel weer te denken om hem weer ff chemisch te castreren, maar ik weet echt niet of we daar goed aan doen. Hij is namelijk zoooo onzeker de laatste tijd. Sinds zijn hormomen weer back on track zijn, heeft hij die onzekerheid er ook bij. Misschien zie ik spoken (nou ja J dan) maar vorige week was het toch zo stormachtig weer. Twas veel wind, maar wel droog dus ik heb gewoon een rondje gelopen. J los, en dat ging op wat kleine dingen na prima. Maar op een gegeven monent lopen we op een pad met rechts van ons bosjes en J gaat heel stil staan, 1 pootje krommend omhoog, neus in de lucht en heel de tijd om zich heen kijken. Dan weer een paar onzekere pasjes, weer poot omhoog enz.
Ik d8 er had net een teef gelopen (die die ook al weer besprongen had...oeps) dus die zal die wel ruiken en meteen denkt hij weer 'whieee, nog een keer'. Dus ik snel aangelijnd (we gaan daar dan al bijna naar een weg), dus aangelijnd verder gelopen. Maar hij bleef continu achterom kijken (echt geschrokken) en dat snuiven, opzij springen wanneer de bosjes bewogen..ik d8 acht nou ja zeg waar heb jij last van (ik schrok zelf van hem, en ik keek dus ook een paar x achterom omdat ik d8 dat J wat zag en dat er iemand liep haha 2 mutsen bij elkaar)
Heel de weg tot huis heeft hij echt met staart heeel dicht tegen hem aan gelopen, hoge rug, beetje sluipend lopen en van iedere tak die bewoog sprong hij in de lucht van schrik :( Ok misschien door de strom dacht ik,maar van de week was het geen storm en toen had hij het dus ook.
 
En net loop ik ook weer met hem in het bos en dan komt er een man op zo'n scootmobiel aan en J helemaal bang! en hij is echt wel bekend met zo'n scootmobiel want de buurman heeft er 1 en daar ging hij altijd kroelen.
Honden (groot voornamelijk) die hij tegenkomt, ligt J 9 van de 10 x plat op zijn buik te wachten totdat óf de andere hond hém benaderd óf hij wacht tot die andere hond even niet kijkt en dan durft hij wel (soort Annemarie KoekKoek spelletje zeg maar)

Nu heb ik dus wel ontdekt dat hij bepaalde stukken in het bos dus eng vind, en je hoort hier dus geluiden vanuit het industrieterrein dat daar achter ligt. Dus hier gaan we nog heel vaak naar toe net zo lang totdat hij doorheeft dat het niks bijzonders daar is.

Mank lopen

Helaas hebben we met Jukie in april bij de DA gelopen omdat hij mank liep. We zijn eerst bij onze eigen dierenarts geweest en zijn toen doorgestuurd naar een kliniek. Ik heb uiteraard alles beschreven dus ik ga lekker makkelijk knippen en plakken vanuit yahoo.

pfff we zijn weer thuis....Juukie ligt lekker op de bank een beetje suf nog maar hij loopt wel weer (beetje wankel).
De DA was in het begin een beetje een vreemde vrouw (vroeg of juuk makkelijk was en agressief was....euhm nee niet bepaald, ondertussen zat hij al kusjes te geven bij dr), maar eerst vroeg ze uiteraard naar de voorgeschiedenis e.d.
Toen moest hij op de tafel, vroeg ze weer: is hij goed getraind, heeft hij gehoorzamheid e.d. gevolgd want anders kan het wel eens een worsteling worden om hem plat te krijgen. dus ik nee hoor, toevallig vorige wek VV2 gehaald met alleen maar uitmuntend  .
Ook op de tafel wist hij uiteraard niet eens meer wat zit en af was (laat staan plat), maar het is vic en mij uiteindelijk wel gelukt om juukie plat op de tafel krijgen. DA was ondertussen een assistent gaan halen, want die zag het niet gebeuren, maar toen ze terug kwamen lag jukie al lekker plat hihi.
Maar goed het onderzoek liet hij gewillig (?) ondergaan, hij liet alles toe maar prettig vinden vond hij het niet (beetje kromme zin).
Zij voelde idd rechts voor in zijn schouder wat ongemak, maar links vond zehet ook niet helemaal lekker voelen. Evenals zijn rechter elleboog, die was ook wat dikker volgens haar.
Dus toen hebben ze Jukie een roesje gegeven en hebebn ze foto's gemaakt. Toen moesten we 'even ' wachten . Om kwart voor twaalf ofzo (we waren daar toen al ruim een uur) kregen we de uitslag.
Ze had de foto's opgehangen en uitgelegd dat het in ieder geval géén ED of OCD is!!
Maar er waren wel onregelmatigheden op de gewrichten te zien. Normaal zou het een mooie egale ronding moeten zijn maar bij Juuk was dit dus niet. Ook het gedeelte waar de pees loopt die bij eenhond voor de buig beweging zorgt (de biceps) was niet mooi vlak. Dit zou dus tot gevolg kunnen hebben dat de pees er overheen 'schuurt' waardoor deze of
1. geirriteerd kan raken waardoor de peesaanhechting ontstoken kan raken

2. gerafeld / kapot aan het gaan is. Ze vergeleek dit met een touw die over een ruw oppervlak schuurt, hier gaat ook langzaam aan de rafeltjes los en zal uiteindelijk het laatste draadje ook kapot gaan en uiteindelijk knapt.

Foto van Jukati's schouder

 
Om te bepalen in hoeverre de pees aangetast is, gaan ze komende dinsdag laproscopisch kijken wat er met de pees aan de hand is. En als de pees flink beschadigd is zouden ze hem eventueel meteen verwijderen.? Het gevolg daarvan is dat juuk zijn voorpoot niet meer goed naar voor kan strekken.....Dusssss
Tot zover dus even over zijn poten, zijn elleboog was verder normaal btw. Maar toen vroeg ze, hebben jullie een deuk in Juuks borstbeen ooit gevoeld? Uhm nee, geen idee. Zegt ze, ja heel opmerkelijk, maar hij mist dus een stukje borstbeen waardoor dus zijn laatste ribaanhechtingen niet hebben kunnen binden en nu dus een kluwe 'rib' zijn gaan vormen. Zie hieronder dus Jukati's meesterwerk van eigen productie

 

Maar het was dus wel een stukje van zijn organen (met name zijn hart die nu in de verdrukking kwam !!) wat onbeschermd was. Maar de ribben waren nu wel aan het verbenen dus was het al een stuk beter beschermd. Ze zegt als hij met name gaat liggen zie je ook een kleine uitstulping (echt nog nooit gezien, maar nu zal je er op gaan letten). Dus we hebben samen met de da-assistente gevoeld en je voelt idd een deukje aan het einde van het borstbeen. Maar als ze haden gezegd dat dit normaal was had ik het ook geloofd. Het is dat je nu de foto's gezien hebt, dat je denkt jeetje wat een rotzooitje zit daar.

 

Omdat ons de operatie van de pees best rigoreus klonk (na even rustig er over te hebben nagedacht) voor een hond van 2,5 jaar hebben we uiteindelijk besloten om niet de operatie te laten doen. We hebben eerst een second opinion aangevraagd in Utrecht en daar zijn we achteraf gezien heel blij mee.
Zij hebben hem met een stuk of 8 artsen in olpeiding onderzocht en ze namen alle tijd voor hem. Wel merkte ze aan hem dat hij alleen pijn aangaf wanneer ze bij zijn poten drukten, precies op de plekken waar groeipijnen voorkomen. Dit konden ze ook op de foto's zien die eerder gemaakt waren, blijft wel heel bijzonder een hond van 2,5 jaar met groeipijn maar goed. We hebben toen besloten om een botscan te laten doen (dat was de week erop) en dat betekende dat hij een nachtje in Utrecht zou moeten blijven slapen. Dit was het meest erge aan het verhaal, maar uiteindelijk hebben ze op de botscan van zijn voorpoten en schouders niks kunnen vinden. Als Jukati nu weer mank loopt zouden we weer terug naar Utrecht gaan. Er waren dus ook geen enge tumoren o.i.d. want dat zou met de botscan naar voren zijn gekomen. Dus tot zover het avontuur van Jukati en zijn DA-bezoeken

 

Nagel

De laatste week heb ik bij Jukati bij zijn rechterpoot opgemerkt dat zijn meest rechter nageltje gespleten was. Nadat we een keer in het bos hadden gefietst met Jukati liep hij 's avonds dus heel erg mank en wilde niet met zijn rechterpoot op de grond gaan staan en hij bleef er maar aan likken. Toen zag ik dus dat er zelfs een deel van zijn nagel af was. Dus dat wordt iedere dag 2x een voetenbadje in de soda en insmeren met sudocreme :)

Jukati's kapotte nagel

23-01-2011
Gisteren met de VVII cursus luisterde Jukie weer zooooo goed. Ben zo trots op mijn ventje en ben echt zo blij dat hij nu op zo'n manier naar mij luisterd dat ik gewoon relax met hem kan wandelen.

Vorige week nog toen ik samen met Vic lekker ging wandelen (het leek wel voorjaar zo lekker weer was het). We lopen dan langs de Maas, heeeeeel druk, allemaal fietsers, wandelaars, spelende kinderen en hondjes. Wij deden hem gewoon los want het is een losloopgebied en als mensen het er niet mee eens zijn dat Jukie hun besnuffelde moeten ze daar maar niet lopen haha. Maar goed we kwamen regelmatig andere hondjes tegen en Vic en ik liepen dan gewoon door, Jukie daagde uit tot spelen, maar de meeste hondjes die we tegen kwamen kwamen niet verder dan zijn elleboog haha dus die waren een beetje onder de indruk van hem waardoor ze niet wilde spelen, maar eerder achter baasje verschuilde.

Als we zagen dat het hondje geen zin had om te spelen, riepen we 1 keer: Juuk kom maar ga maar mee... En ..zoef... daar kwam Jukie aangescheurd naar ons toe...3 snoepjes gegeven en VRIJ.... en daar ging Jukie weer lekker rennen. En zo ging het eigenlijk continu als we andere mensen tegen kwamen met hondjes,  1 keer roepen en hij kwam gewoon!  Dit is bij ons echt nog nooit (of in ieder geval zo lang geleden dat ik het niet meer weet) gebeurd.

Zelfs op een bospaadje, stonden op zo'n 25 meter afstand twee van die irritante teckels te keffen en Juuk een beetje uit te dagen. Die eigenaren maar roepen naar die twee, Kom hier....grrr. kom hier......Sjonge jonge.....KOM HIER !!!! Juuk stond er naar te kijken, loopt een paar passen naar die hondjes. Dus ik: Juuk nee, hier blijven. Wij slaan ondertussen rechtsaf. : Juuk kom'.....en Juuk komt meteen naast ons lopen. Dat voelde damn GOOD hahah. Bijna een lange neus willen maken naar die andere mensen haha (sorry ben een beetje melig).

 

Maar goed gister dus ook Super met Juuk de cursus weer gedaan. Gewoon twee hondjes op anderhalve meter. En Juuk MET aandacht voor mij ! ertussendoor. En Sab kan beamen dat datde vorige cursus iets minder ging haha. Al met al, wilde ik gewoon ff van me af schrijven dat ik zo ongelooflijk geniet van me mannetje. Tis echt een heerlijk ding.

 

15-01-2011
Vandaag hadden we een show in Waalwijk. Het was weer voor het eerst dat ik met Juuk ging showen, ik wilde gewoon eens kijken hoe hij het nu zou doen nu hij iets ouder was. En ik moet zeggen, het ging erg goed! Helaas was ik met Jukati als enige in de ring, want hij was de enige in zijn klasse. Maar mede daardoor deed hij het wel heel goed in de ring, hij liep netjes mee, alleen het Sta ging wat minder. Ik had overigens ook geen tijd om Jukati neer te zetten, de keurmeester was erg snel met keuren. Maar goed ik en Jukie zijn weer een ervaring rijker en Jukati is 1e geworden (duh) met een Zeer Goed dus hartstikke netjes!

Jukati's keurrapport Clubmatch KV Waalwijk 15-1-2011

Hoofd Zeer Goed
Gebit Uitmuntend
Expressie Zeer Goed
Lichaamsbouw Zeer Goed
Gangwerk Zeer Goed
Beharing Uitmuntend
Karakter Uitmuntend
Ringgedrag Uitmuntend
Toilettage Zeer Goed
Algemene Lichaamsconditie Zeer Goed
   
Door de KM gegeven kwalificatie en plaatsing 1, Zeer Goed